Het huwelijk weerspiegelt Gods liefde

Op Door In Actueel, Bijbel, Bijbelstudie, Geestelijk leven

Onlangs zag ik een leuk plaatje over het huwelijk. De Huwelijks-Driehoek waarin duidelijk gemaakt wordt dat naarmate man en vrouw dichter bij de Here God leven, ze ook dichter bij elkaar leven. Het versterkt de huwelijksband enorm. Het plaatje deed me denken aan een paar dingen die ik recent in de Bijbel tegenkwam over het huwelijk. En met name over de rol en verantwoordelijkheid van de man hierin.

Vorig jaar waren we 50 jaar getrouwd. Dat is een hele tijd en in die tijd mochten we de waarheid ervaren van onze trouwtekst. In de trouwdienst hebben we destijds net als Mozes de Here gevraagd om met ons te gaan: “Als U zelf niet met ons meegaat, doe ons van hier niet optrekken” (Exodus 33:15). Als ik terugkijk, dan zie en weet ik dat de Here er bij geweest is. Maar je ziet ook dat er dingen waren die, om het zo maar eens te zeggen, anders hadden gemoeten. Als man en vader heb je weinig om je op te beroemen; eigenlijk helemaal niks dus.

Een bepaald aspect heb ik me de laatste tijd pas gerealiseerd. Dat is dat God het huwelijk aan de mens gegeven heeft zodat de mens in het huwelijk kon laten zien wie God is: Hij is “barmhartig en genadig, uiterst geduldig en vol liefdevolle trouw.” (Psalm 103:8 EBV vertaling).
En dat de verantwoordelijkheid voor het in stand houden van dat beeld voornamelijk bij de man ligt. Niks nieuws, zeg je? Toch noemt Paulus dat een ‘groot geheimenis’.

Disclaimer voor de lezers die alleen door het leven gaan.
Ik hoop dat je me niet kwalijk neemt dat dit blogje specifiek over het huwelijk gaat. Overigens is veel van dit gedachtengoed voor iedere gelovige relevant, vooral ook als je het plaatst in het kader van de gemeente, de familie van God.
Het artikel belicht ook niet de lichamelijke kant van ‘liefde’.

God is Liefde

Het begint hier: ‘God is liefde’ (1 Johannes 4:8,16). Gods wezen is liefde. Het is de enige manier waarop God zich naar de mens toe openbaart. Liefde die erop gericht dat Hij de mens bij zich wil hebben1. Een liefde die daarvoor alles over heeft:

“Hierin is de liefde van God aan ons geopenbaard, dat God Zijn eniggeboren Zoon in de wereld gezonden heeft, opdat wij zouden leven door Hem. Hierin is de liefde, niet dat wij God liefgehad hebben, maar dat Hij ons heeft liefgehad en Zijn Zoon zond als verzoening voor onze zonden.” (1 Johanns 4:9-10).

Liefde is wat Hij is en dat is ook wat er tussen de personen in de Godheid is: de Vader heeft de Zoon lief van voor de grondlegging van de wereld (Johannes 3:35; 5:20; 17:24b) en de Zoon heeft de Vader lief (Johannes 14:31). Hun wederzijdse relatie bestaat uit liefde en is eeuwig..

De liefde tussen de Vader en de Zoon is van eeuwigheid. Met deze goddelijke liefde hebben Zij ook de gelovigen lief (Johannes 15:9; 16:27).

Klik hier voor een overzicht van teksten die gaan over de eeuwige liefde van de Vader en de Zoon.

📖 Eeuwige wederzijdse liefde van Vader en Zoon

1. Voor de grondlegging van de wereld
Johannes 17:24 – “Vader, Ik wil dat waar Ik ben, ook zij bij Mij zijn die U Mij gegeven hebt, opdat zij Mijn heerlijkheid zien die U Mij gegeven hebt; want U hebt Mij liefgehad vóór de grondlegging van de wereld.”
Johannes 17:5 – “En nu verheerlijkt U Mij, Vader, bij Uzelf, met de heerlijkheid die Ik bij U had, voordat de wereld er was.”
📌 De liefde tussen Vader en Zoon is eeuwig, niet ontstaan in de tijd. Hun heerlijkheid en gemeenschap bestonden al vóór de schepping.

2. In het wezen van God
Johannes 3:35 – “De Vader heeft de Zoon lief en heeft alle dingen in Zijn hand gegeven.”
Johannes 5:20 – “Want de Vader heeft de Zoon lief en laat Hem alles zien wat Hij doet…”
📌 De Vader geeft uit liefde alles aan de Zoon. Die volledige openheid en gemeenschap laat zien dat ze één zijn in wezen.

3. Jezus’ liefde voor de Vader
Johannes 14:31 – “Maar opdat de wereld weet dat Ik de Vader liefheb, en doe zoals de Vader Mij geboden heeft…”
Johannes 15:10 – “…zoals Ik de geboden van Mijn Vader in acht genomen heb en in Zijn liefde blijf.”
Johannes 8:29 – “Ik doe altijd wat Hem behaagt.”
📌Jezus’ gehoorzaamheid aan de Vader is niet plichtmatig maar liefdevol. Die liefde is net zo eeuwig als de liefde van de Vader tot Hem.

4. In de schepping en verlossing zichtbaar
Spreuken 8:30 – “Toen was Ik een voedsterling bij Hem, en was dagelijks Zijn vermaking…”
Kolossenzen 1:16–17 – “…alle dingen zijn door Hem en voor Hem geschapen. En Hij is vóór alle dingen…”
📌 De schepping zelf komt voort uit de liefdevolle samenwerking tussen Vader en Zoon. Verlossing is het hoogtepunt van diezelfde liefde, openbaar gemaakt in de tijd.

5. Vervulling in de eeuwigheid
Johannes 17:26 – “Opdat de liefde waarmee U Mij liefgehad hebt, in hen is, en Ik in hen.”
📌 De eeuwige liefde tussen Vader en Zoon wordt gedeeld met allen die bij Christus horen. Gelovigen worden opgenomen in die liefdesgemeenschap, voor altijd.

💡 Samenvatting in één zin: De Bijbel openbaart dat de Vader en de Zoon elkaar van eeuwigheid liefhebben, dat deze liefde de bron is van schepping en verlossing, en dat deze liefde in de eeuwigheid volledig gedeeld wordt met allen die in Christus zijn.

De menselijke liefde

Toen God de mens geschapen heeft, heeft Hij hen naar ‘Zijn beeld’ gemaakt. Hij heeft hen niet alleen een geest gegeven om met de Hem te kunnen communiceren (zie hier), maar hen ook in staat gesteld om lief te hebben.

Die ‘bekwaamheid’ is ons in de eerste plaats gegeven met het doel dat we de Here zouden liefhebben. Immers, de eerste keer dat in de Bijbel sprake is van ‘liefhebben’ wordt dat gezegd van Abraham, die zijn zoon liefhad (Genesis 22:2). Dat verwijst ons toch wel heel direct naar God die Zijn eigen Zoon, die Hij liefhad, uit liefde voor de mensen gegeven heeft opdat we in Hem zouden geloven en eeuwig leven zouden hebben (Johannes 3:16; 5:20).

Pas daarna is er de tweede keer in de Bijbel sprake van liefhebben als er melding gemaakt wordt van de liefde van Izaäk voor zijn vrouw Rebekka (Genesis 24:67). Dat is de liefde in het huwelijk, waarmee we ons hierna bezig zullen houden.

God heeft ons mensen dus het vermogen om lief te hebben gegeven, opdat deze liefde bovenal en in de eerste plaats voor Hem zou zijn. Dat mag ook wel blijken uit het feit dat in de wet van de tien geboden  genoemd wordt dat Hij barmhartigheid bewijst aan hen die Hem liefhebben (Exodus 20:6; Deuteronomium 5:10).

Daarnaast is het vermogen om lief te hebben aan de mens gegeven om elkaar lief te hebben. Man en vrouw in het huwelijk, ouders en kinderen, de mede-gelovigen en zo verder. Het is ‘de natuurlijke liefde’ die de mens van nature ontvangen heeft, maar die satan door zijn misleiding aan de mensen afhandig maakt (Romeinen 1:31 en 2 Timotheüs 3:3).

Het huwelijk wordt gebouwd op liefde

We gaan het hebben over het huwelijk tussen twee gelovigen. Mensen, man en vrouw, die de Heer Jezus kennen en Hem liefhebben en bij wie door de Heilige Geest ook de liefde van God in het hart is uitgestort (Romeinen 5:5).

Ik ga er maar gemakshalve van uit dat de meeste huwelijken begonnen zijn omdat man en vrouw liefde voor elkaar hebben opgevat. In de meeste gevallen zal dat op een of andere manier wel begonnen zijn met verliefdheid. Het gevoel dat je altijd bij de ander wilt zijn. Voor de meesten van ons zal de onderlinge liefde de basis zijn voor het huwelijk.

Dat is op zich zelf heel bijzonder. Het eerste echtpaar Adam en Eva herkenden in de liefde voor de ander ook iets van de liefde die God voor hen had. Het was Gods bedoeling dat de mensheid zich steeds zou herinneren aan de liefde en goedheid van de Here God door wat ze in de huwelijken van man en vrouw zagen.

Ook nadat de zondeval had plaatsgevonden. Die heeft wel veel schade aangericht2, maar daardoor is niet Gods bedoeling weggenomen, dat het huwelijk een spiegel van de liefde van God zou zijn. Voor de gelovigen blijft dat het belangrijk uitgangspunt, omdat het ons gedrag in het huwelijk zou bepalen.

Een beeld van wie God is

Sommigen zullen misschien zeggen dat dit niet letterlijk zo in de Bijbel staat, dus dat je dat niet mag zeggen.
Toch zijn er in de Bijbel wel aanwijzingen dat de Here menselijke omstandigheden of verhoudingen gebruikt om het volk Israel dingen duidelijk te maken. Denk bijvoorbeeld aan

  • Gods verhouding tot de gelovige wordt ook in het Oude Testament al beschreven als die van een vader met zijn kind3. Bijvoorbeeld “Zoals een vader zich ontfermt over zijn kinderen, zo ontfermt de HEERE Zich over wie Hem vrezen.” (Psalm 103:13)
  • De verhouding tussen Christus en Zijn gemeente wordt weerspiegeld in de relatie van man en vrouw in het huwelijk. We komen daar hieronder nog op terug.
  • Hosea, die een hoer moest trouwen (Hosea 1:2) omdat de Here zijn volk Israel wilde laten zien hoe erg het was wanneer Israel godendienst zou plegen, in plaats van Hem zou dienen.
  • Dat voorbeeld geeft meteen aan dat God hiermee op indirecte wijze ook zegt dat het huwelijk een beeld is van de relatie van de Here met zijn volk.

“(…) alleen voor uw vaderen heeft de HEERE liefde opgevat om hen lief te hebben, en Hij heeft hun nageslacht na hen, u, uit al de volken verkozen, zoals het heden ten dage nog is. (…) 12 Nu dan, Israël, wat vraagt de HEERE, uw God, van u dan de HEERE, uw God, te vrezen, in al Zijn wegen te gaan, Hem lief te hebben en de HEERE, uw God, te dienen, met heel uw hart en met heel uw ziel.” (Deuteronomium 10:12, 15)

God wenst een relatie met zijn uitverkoren volk, die gebaseerd is op Zijn liefde en Hij verlangt er naar dat deze met wederliefde beantwoord wordt. Hoe vaak staat het er niet. Voortdurend wordt herhaald dat ze de Here zouden liefhebben; zie bijvoorbeeld  Deuteronomium 11:13,22;19:9; 30:6,16,20.

Het huwelijk begint en houdt stand omdat man en vrouw elkaar liefhebben. Liefde die het welzijn van de ander op het oog heeft en zichzelf daarvoor wil wegcijferen. Zo is het huwelijk een levend getuigenis van Wie God is. Want Hij heeft zich ook uit liefde weggecijferd voor zondaren.

“Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.” (Johannes 3:16).

God heeft het huwelijk van man en vrouw ingesteld opdat de mens daardoor steeds herinnerd zou worden aan Gods eigen liefde die Hij voor mensen heeft. Bovendien volgt dan de herinnering om die liefde van God te beantwoorden. Als het goed is, is elk huwelijk op die manier als het ware een verkondiging van het evangelie van Gods liefde.

Met het oog op Christus en de gemeente

God heeft ons zijn eigen voorbeeld gegeven om na te volgen. Het staat er zo prachtig:

“Wees dan navolgers van God, als geliefde kinderen, en wandel in de liefde, zoals ook Christus ons liefgehad heeft en Zichzelf voor ons heeft overgegeven als een offergave en slachtoffer, tot een aangename geur voor God.” (Efeze 5:1-2)

In de eerste 21 verzen van dat hoofdstuk beschrijft Paulus de kinderen van God als ‘geliefde kinderen’. Ze hebben de duisternis waarin ze verkeerden achter zich gelaten en zijn kinderen van het licht’ geworden (vers 8). De kinderen van God laten Gods kenmerken zien: liefde en licht. Ze wandelen in deze duistere wereld in overeenstemming met het licht waarin ze gebracht zijn. Vervuld met de Geest van God, lofzingend en de Here lovend in ons hart.
Het gedeelte eindigt dan met de oproep aan allen om “elkaar onderdanig te zijn in de vreze van God” (vers 21). Het zijn mensen die ook in het onderdanig zijn iets van Gods karakter willen laten zien.

Dan gaat Paulus in hetzelfde hoofdstuk verder en vergelijkt hij de relatie van man en vrouw met die van Christus en de gemeente. De vrouw wordt opgeroepen onderdanig te zijn, temeer omdat de man het hoofd is. Het is een bekend gedeelte waarin de relatie tussen man en vrouw wordt beschreven door Paulus en hij vergelijkt die met de relatie van Christus en de gemeente.

Ook hier dus weer hetzelfde: het huwelijk van man en vrouw als beeld van Christus en de gemeente.

Wat is nu dat grote geheimenis?

Je kunt het gedeelte van vers 22-33 heel eenvoudig en recht-toe-recht-aan als volgt lezen:

  • De vrouw moet onderdanig zijn aan de man, zoals de gemeente aan Christus onderdanig is.
  • De man is hoofd  van de vrouw, zoals Christus het Hoofd van de gemeente is
  • De man moet zijn vrouw liefhebben, zoals ook Christus de gemeente heeft liefgehad

Je kunt hier heel gemakkelijk een karikatuur van maken. Zo van: de man moet zijn vrouw lief hebben en de vrouw moet onderdanig zijn. Gelukkig is de man het hoofd en heeft hij het dus voor het zeggen. Dat betekent dat de man als hoofd het gezag heeft.  Punt uit en doe nu maar gewoon zoals het er staat.

Maar deze ‘uitleg’ sluit op deze manier naadloos aan bij de ‘zonde in ons’ en de behoefte van de man om te heersen. En dat kan zeer zeker niet de bedoeling zijn. Want dan gaan we voorbij aan datgene wat de tekst zegt over wat Christus doet voor en aan de gemeente. Want daar zit mijns inziens het geheimenis waar Paulus in vers 32 over spreekt. Het is zelfs een ‘groot geheimenis’ en daarom is het de moeite waard om er wat over na te denken.

We kijken even naar wat er in dit gedeelte over Christus geschreven staat:

  • Christus Hoofd van de gemeente is; en Hij is de Behouder van het lichaam (5:23)
  • “Christus heeft de gemeente liefgehad en Zich voor haar overgegeven, opdat Hij haar zou heiligen, door haar te reinigen met het waterbad door het Woord, opdat Hij haar in heerlijkheid voor Zich zou plaatsen, een gemeente zonder smet of rimpel of iets dergelijks, maar dat zij heilig en smetteloos zou zijn.” (5:25-27)
  • “hij voedt en koestert het, zoals ook de Heere de gemeente.” (5:29)

Christus is Hoofd en Behouder

Christus is het hoofd van de gemeente. Hij heeft alle gezag. Maar het is niet zo dat Hij simpelweg zegt: zus en zo moet je doen, je moet gewoon doen wat ik zeg. Het hoofdschap wordt direct verbonden met het feit dat Hij ook ‘de Behouder’ is.

Dat is bijzonder, want het woord betekent eigenlijk gewoon ‘redder’ of ‘verlosser’. Het was in de oudheid ook een titel die gegeven werd aan iemand die voor zijn land of volk veel goeds had gedaan. Of anders gezegd: iemand die uit een of andere ellendige situatie ‘verlossing had gebracht’.
Dat het woord hier in de Efezebrief als ‘behouder’ is vertaald heeft wellicht ook te maken met het feit dat de Here de ‘Bewaarder’ genoemd wordt in Psalm 121. Dat woord wordt in die Psalm 6 keer gebruikt.  

Wat in dit gedeelte voorgesteld wordt is de wijze waarop Christus voor de gemeente zorgt en wat de verantwoordelijkheid van de man ten opzichte van de vrouw is. In dat verband is ook het woord ‘behouder’ heel passend, want Christus heeft zich voor de gemeente overgegeven en draagt zoveel zorg voor haar dat ze geschikt is om Hem te ontmoeten. In die zin ligt het begrip ‘Bewaarder’ hier heel dicht tegenaan.

Zo mogen we ook de christen-man zien in het huwelijk: als degene die als het ware een soort van ‘behouder’ of ‘bewaarder’ is. Hij heeft een bijzondere verantwoordelijkheid voor de vrouw die hij liefheeft om er voor te zorgen dat ook zij straks geschikt is om de Heer Jezus Christus te ontmoeten. Wat dat betreft zou je ook kunnen zeggen dat de man van God de verantwoordelijkheid heeft gekregen om de vrouw die hij van Hem gekregen heeft, te leiden – haar hoofd en behouder te zijn – tot ze bij Christus in heerlijkheid is.

Het is ook wat Christus doet : Hij is gekomen omdat Hij ons liefhad en zichzelf voor ons heeft overgegeven (Efeze 5:2 en 25). Hij doet er alles aan om zijn doel met haar te bereiken. Hij wil “haar in heerlijkheid voor Zich plaatsen, een gemeente zonder smet of rimpel of iets dergelijks, en dat zij heilig en smetteloos zou zijn.” (Efeze 5:27).

Het waterbad door het Woord

De Heer Jezus heiligt en reinigt de gemeente en gebruikt daarvoor het Woord (Efeze 5:26). Bovendien ‘voedt en koestert’ Hij haar, zo staat het in vers 29.

Wanneer de Here Zijn gemeente voedt dan doet Hij dat natuurlijk door Zijn Woord. Een ander middel is er niet. Koesteren betekent zoiets als ‘met warme liefde omringen’ en dat is wat de Heer Jezus met zijn gemeente doet. Ook dat doet Hij vanuit Zijn Woord, want waar ons leven moeilijk is, komt Zijn liefdevolle koestering tot ons in Zijn Woord.

Maar het Woord bewerkt ook heiliging en reiniging4. Heiliging betreft het apart gezet worden, meer afgezonderd van de wereld en toegewijd aan de Heer.  De reiniging brengt de ziel in de toestand dat ze gemeenschap met de Here kan hebben; de belemmeringen worden verwijderd. Heiliging en reiniging worden door het Woord tot stand gebracht en niet een keer, maar voortdurend. Ons hele leven hebben we dat Woord nodig om aan ons dat werk te doen.

Als nu Christus het Woord gebruikt om zijn gemeente te voeden, te koesteren, te heiligen en te reinigen, wat betekent dit dan voor de omgang van man en vrouw in het huwelijk?

Het huwelijk, een drievoudig snoer

Bij een huwelijksvoltrekking wordt vaak gerefereerd aan het huwelijk als een drievoudig snoer. Want zo staat het in de tekst:

“Twee zijn beter dan één, (…) Een drievoudig snoer wordt niet snel gebroken.” (Prediker 4:9-12)

Man en vrouw worden door de huwelijksband samengevoegd en de Here is er derde die er als het ware in wordt mee opgenomen. Meestal wordt aan het echtpaar een bijbel aangeboden, de ‘huwelijksbijbel’. Maar ik heb nog nooit meegemaakt dat daarbij een ‘handleiding’ gegeven wordt, hoe je dat samen het beste kunt doen.

Hoe kun je samen opgroeien in de geestelijke dingen, de dingen van het Woord, zonder samen de Bijbel te lezen? En dan niet alleen bij de maaltijd of op een ander moment van de dag. Maar wat ik bedoel is dat je er samen de tijd voor neemt en samen groeit in het begrijpen van Gods Woord. Je zou het een ‘dagelijkse Bijbelstudie voor twee personen’ kunnen noemen, waarin je de Here en elkaar vragen stelt over de betekenis van Gods Woord voor je leven.

Wanneer de man ‘hoofd en behouder’ is dan kan hij eigenlijk niet anders doen dan met zijn vrouw samen het Woord van God te openen. Wanneer zij Gods Woord lezen en overdenken komt de Here er bij. Dat was de belofte die Hij ook aan het volk Israel heeft gegeven5.
Die nabijheid van de Here is er ook nu voor ons. Dan zal je overkomen wat ook gebeurde bij de Emmaüsgangers: “Was ons hart niet brandend in ons, toen Hij onderweg tot ons sprak en voor ons de Schriften opende?” (Lukas 24:32).

In de bescherming en intimiteit van de huwelijksband kun je het over alle dingen van het leven en het Woord van God hebben. Geen enkele vraag is verkeerd en je helpt elkaar om te weten hoe de Here er over denkt. Het is de meest veilige plek in de hele wereld. Het zal niet voor niks zijn dat Paulus de vrouwen in de gemeente oproept om hun vragen niet in de gemeente te stellen, maar thuis aan haar man (1 Korinthe 14:35).

In dit drievoudige snoer groei je als man en vrouw naar elkaar toe, maar ook samen meer naar de Here. Hoe prachtig is het dat op deze wijze je in je huwelijk meer in liefde naar elkaar toegroeit en ook samen meer in liefde naar de Heer Jezus toe groeit.

Hier ga ik niet een uitgewerkt advies geven hoe je dit moet doen. Slechts één tip: neem een leesrooster van ‘de Bijbel in een jaar’ om samen de Bijbel door te lezen van Genesis tot Openbaring. Dat geeft inzicht in de samenhang van de Bijbel en zul je ontdekken dat vragen bij het lezen tijdens het doorlezen beantwoord worden. Het is heel nuttig om dit meerdere jaren vol te houden. Daarnaast komen er in het leven genoeg vragen naar boven waar je samen de Here raad vraagt en het antwoord uit Zijn Woord mag verwachten!

Petrus zegt ook nog wat over het huwelijk

Ook Petrus schrijft in zijn eerste brief een interessant stukje over het huwelijk. Het zijn 7 verzen (1 Petrus 3:1-7) waar in de eerste zes de vrouw wordt aangesproken. Daarover ga ik het nu niet hebben.

Maar het laatste vers wordt spannend want daar wordt de man aangesproken. Hij is degene die door Paulus in Efeze 5 als ‘hoofd en behouder’ wordt neergezet en Petrus toont hier een heel ander aspect wanneer hij schrijft:

”Evenzo, mannen, woon met begrip met haar samen; geef de vrouw, als de zwakkere, [haar] eer; u bent immers ook mede-erfgenamen [met haar] van de genade van het leven; opdat uw gebeden niet verhinderd worden.”(1 Petrus 3:7)

Constable6 schrijft over dit Bijbelgedeelte het volgende:
‘Petrus zei dat mannen moeten leren hun vrouw te begrijpen.(…) Het begrip waar het hier om gaat, is echter waarschijnlijk in de eerste plaats kennis van Gods Woord over de juiste omgang met je vrouw.”
Door een vrouw te vergelijken met een zwakker vat, bedoelde Petrus niet dat vrouwen inferieur zijn aan mannen of dat ze in alle opzichten of in de meeste opzichten zwakker zijn. (…)  Zowel de man als de vrouw zijn vaten, maar mannen lijken meer op ijzeren pannen, terwijl vrouwen meer op porseleinen vazen lijken, die kwetsbaarder zijn. Ze zijn even belangrijk, maar verschillend. Gezien dit feit moeten mannen hun vrouwen met speciale aandacht behandelen.”
“Petrus weerlegde elke suggestie van essentiële inferioriteit door eraan te herinneren dat de vrouw net zo goed mede-erfgenaam is van Gods genade als de man. God behandelt beide soorten mensen op dezelfde manier als het gaat om het schenken van genade. Hij toont geen voorkeur of partijdigheid vanwege hun geslacht. Vrouwen zijn in sommige opzichten misschien wel kwetsbaarder dan hun echtgenoten, maar geestelijk gezien zijn ze gelijkwaardig. (…) “De man die zijn vrouw niet met eer behandelt, zal geen antwoord op zijn gebeden krijgen zoals hij dat wel zou krijgen als hij haar wel met eer zou behandelen (zie Mattheus. 6:14-15). Met andere woorden, ongehoorzaamheid aan de wil van God met betrekking tot hoe een man zijn vrouw behandelt, belemmert de gemeenschap van de man met God.”

Erfgenamen van de genade van het leven

Wij zijn geen volmaakte mensen – de zonde is nog in ons – en we hebben Gods genade nodig voor dit leven. We hebben daar al eerder over nagedacht, zoals bijvoorbeeld hier. We schreven daar toen het volgende:

“Genade ontvangen we voor alles waarin we tekort komen. Het bewustzijn van eigen tekort, zwakheid en falen brengt ons bij Christus.

“Laten wij dan met vrijmoedigheid naderen tot de troon van de genade, opdat wij barmhartigheid verkrijgen en genade vinden om geholpen te worden op het juiste tijdstip.” (Hebreeën 4:16)

  • Barmhartigheid betekent dat God zich ontfermt over onze ellende. Het is Zijn innerlijke bewogenheid met onze zwakheid, pijn en schuld. Hij spaart ons in plaats van ons te straffen. Barmhartigheid is: God houdt rekening met onze nood.
  • Genade is Gods goedheid en hulp, die we niet verdienen, maar wél ontvangen. Genade is actief: het geeft kracht, vergeving en hulp. Genade is dat God ons geeft wat we niet verdienen (redding, hulp, vernieuwing).

Barmhartigheid en genade komen tegelijk tot ons in Christus. Als we bidden of worstelen, mogen we weten: barmhartigheid neemt onze schuld serieus, genade geeft kracht om verder te gaan.

Simpel gezegd: we hebben Gods genade nodig omdat we onze zwakheden en tekortkomingen hebben. Zonder genade komen we niet verder op de weg van het geloof. De Here geeft ons die onverdiend en op grond van het verlossingswerk van de Heer Jezus.
Beide – man en vrouw in het huwelijk – zijn we erfgenamen van dezelfde genade van God.

Maar zonder genade komen we ook niet verder in ons huwelijksleven. Daar leven we zo dicht bij elkaar dat juist ook daar mijn zwakheden, onhebbelijkheden en tekortkomingen, de nare kanten van mijn karakter (laat ik het zo maar noemen) het meest duidelijk worden.

Dan mag ik niet alleen Gods genade ervaren, maar heb ik ook de genade van mijn vrouw nodig. Zodat we weer verder kunnen.

Dat de genade hier genoemd wordt waar de man wordt aangesproken, zal niet toevallig zijn. Van nature wil de man  ‘de baas’ zijn en leiding geven. Dat sluit naadloos aan bij de zonde in ons, waardoor we ons verheffen boven de ander (zie hier). En dat kan heel verkeerd aflopen.
Daarom moet elke christen-man weten dat hij in dit leven Gods genade nodig heeft. Hij moet zichzelf kennen, maar ook de plaats waar hij barmhartigheid en genade kan ontvangen (Hebreeën 4:16).

Zo mogen man en vrouw in het huwelijk aan elkaar iets laten zien van Wie de Here God voor hen is. Elkaar genade bewijzen.


“Barmhartig en genadig is de HEERE, geduldig en rijk aan goedertierenheid.”

Psalm 103:8

Voetnoten

  1. Ook Zijn ‘bestraffingen’ zijn omdat Hij ons liefheeft (Hebreeën 12:6). ↩︎
  2. Over de essentie van de zondeval voor de menselijke relaties: zie hier (https://goddienen.nu/over-de-zondeval-en-nederigheid/#aioseo-de-essentie-van-de-zondeval) ↩︎
  3. De relatie van ouders met kinderen laat ik in dit blog maar even links liggen. ↩︎
  4. Zie bijvoorbeeld Leviticus 20:7,8; Psalm 12:7; 19:8,9; Johannes 15:3; 17:17. ↩︎
  5. Zie ook hier: https://goddienen.nu/god-en-zijn-woord-zijn-dichtbij/ ↩︎
  6. In Constable’s Expository Notes ↩︎

Gerelateerde blogs